De weg naar Luik

De laatste keer dat ik in Frankrijk was, was op schoolreis in 1987. En eerlijk gezegd deed de aanblik van Parijs me toentertijd heel wat minder dan het radiobericht dat Coventry City de FA Cup had gewonnen. Zo rond die tijd heb ik ook voor het laatst een fiets aangeraakt - tot die eerste keer dat ik met Team Sky meeging, als voertuigtechnicus tijdens de Giro d'Italia. De Giro was een roze wolk (roze is de officiële kleur van die koers). Drie onvergetelijke weken vol lawaai, avontuur, stof en wennen aan het ongelooflijke tempo waaraan het leven van het team zich afspeelt. Dus toen ik werd gevraagd om opnieuw voertuigtechnicus te zijn voor de Tour de France, twijfelde ik geen moment. 

Iedereen, van de fans tot de teammanagers (meer over hen later), kort de Tour de France simpelweg af tot 'de Tour'. Hoewel 'Tour' ook voorkomt in de naam van veel andere wedstrijden, is er slechts één zo beroemd, zo episch, zo ongelooflijk moeilijk dat alleen dat woord al volstaat. De Tour is meer dan een wielerwedstrijd. Het is een parcours van duizenden kilometers (3.497 in 2012) dat gevuld is met heroïsche overwinningen, nederlagen, valpartijen, duizelingwekkende bergetappes en finishes waarbij de renners met ware doodsverachting hun laatste sprint trekken. Het is allemaal zo uitputtend dat alleen al het voltooien ervan als een topprestatie mag worden beschouwd, laat staan iets winnen tijdens de koers. Tenminste, dat heb ik me laten vertellen. 

De Tour begint morgen met de 'Proloog', een tijdrit in Luik, de Belgische stad van waaruit ik dit schrijf. De traditie wil dat de Tour telkens in een ander land begint. In 2007 werd het startsein bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk gegeven. Vertaald naar voetbaltermen kan de Tour worden vergeleken met een opeenstapeling van diverse Europa Cup-finales. Alle omringende landen voeren een hevige strijd om deze belangrijke wedstrijd naar een van hun grote steden te halen. De opwinding is in Luik bijna tastbaar. De helft van de stad is geel, de officiële kleur van de Tour. Het schijnt dat er voor geel is gekozen omdat dat de kleur was van de krant die oorspronkelijk deze wedstrijd organiseerde, L'Equipe. De renners (over hen later ook meer) lijken helemaal niet nerveus. Ze hebben juist heel veel zin in de start, morgenvroeg. Ik weet zeker dat dat nog wel verandert, later in de wedstrijd. 

De vlinders in mijn buik maken nu langzaam plaats voor een gevoel van echte opwinding. Dit is de eerste keer dat ik de 'magie' van de Tour kan ervaren, waar vrienden die al langer binnen dit team werken het steeds over hebben. We komen ongetwijfeld op de prachtigste locaties, en ik zal veel nieuwe mensen ontmoeten en (hopelijk) enkele onvergetelijke ervaringen opdoen. Ook ik heb dus veel zin in de start! Mijn dagtaak is om ervoor te zorgen dat de nieuwe XF Sportbrakes die ter ondersteuning van de renners worden ingezet, iedere kilometer van het parcours in topconditie zijn. Ook help ik met de duizend-en-één andere taken die iedere dag moeten worden uitgevoerd, zoals renners naar de start begeleiden, wat ik graag weer eens zou doen. 

Ik meld me hier zo snel mogelijk weer, maar nu is het inpakken geblazen (heel veel inpakken). Ik moet ook mijn persoonlijke snoepvoorraad voor onderweg aanvullen en de auto's nog even flink oppoetsen voor de grote dag. Hieronder nog een link naar mijn Twitter-account. Je kunt me volgen met de onderstaande tag. 

Volg Martin op Twitter: @Teamsky_Jaguar
Naar de homepage:  http://www.jaguar.com/be/nl/xf_sportbrake/