Naar de top

Er is een nieuwe kleur in het kamp van Team Sky: geel. De gebruikelijk teamkleuren, zwart en blauw, worden hier en daar opgefleurd met kleine toefjes ervan. Het begon met de gele helmen, die het team uitgereikt kreeg omdat zij het teamklassement leiden. Zondagmorgen werd onze nieuwe favoriete kleur op een andere, nog belangrijkere wijze in het kamp geïntroduceerd. Bradley stapte uit de bus met op het lijf het symbool van alles waar Team Sky al sinds de oprichting in 2009 zo hard voor werkt: de gele trui of 'maillot jaune' voor de leider van het algemene klassement.

We spoelen even terug naar donderdag. We bevonden ons in het kamp van het team, waar iedereen wat nerveus rondliep. Opnieuw zat ik met de technici voor de buis in de kampeerwagen van het team, die we liefkozend 'Black Betty' hebben gedoopt. Op de radio hoorden we over een massale valpartij die een gat in het peloton had geslagen. Dit was één dag nadat we Kosta hadden verloren, dus toen we tussen de wriemelende massa gevallen renners een paar gele helmen ontdekten, schoot het hart ons direct weer in de keel. In de zesde etappe in 2011 moest Bradley na een val opgeven en een herhaling van dat scenario zou een ramp geweest zijn. Een half uur later konden we met z'n allen een zucht van verlichting slaken. Iedereen was ongedeerd! Een van onze Australische renners, Richie Porte, was weliswaar gevallen, maar had het overleefd met slechts een paar builen en schrammen. Bradley had veilig voorin het peloton gereden en niets aan de valpartij overgehouden. Natuurlijk waren we allemaal wat aangeslagen die avond. Mark vertelde dat hij een klapband had opgelopen toen hij een noodstop maakte om de rondvliegende fietsen vóór hem te ontwijken. De renners hebben dit soort dingen wel eerder gezien, maar dat betekent niet dat het er makkelijker op wordt. Er staat veel op het spel.

Gelukkig kwam er na deze domper op vrijdag weer heel goed nieuws voor het team. Ze wisten de concurrentie ver voor te blijven door bijna de hele dag het tempo ongelooflijk hoog te houden. Bovendien perste Chris Froome zijn laatste krachten eruit om de laatste honderd meter van de etappe nog even een sprint in te zetten. Hij won, en mocht dus de bolletjestrui dragen. En Bradley wist de top van het algemene klassement te bereiken, waarmee hij de gele trui verwierf. Dit was misschien wel de meest opwindende etappe tot dusver.

Niet dat ik er iets van heb kunnen zien. Terwijl Froome de etappewinst in de wacht sleepte, was ik druk bezig de auto's helemaal in orde te brengen. Ik heb alles gemist, en ben helemaal vergeten terug naar het kamp te gaan om daar de aankomst te zien. Overigens moet ik hier nog even de altijd behulpzame Neil Thompson van Jaguar vermelden, die me goed heeft bijgestaan. Ik was uiteindelijk vóór Bradley terug in het kamp, en trof daar alleen maar stralende mensen aan. Toen Bradley arriveerde, buitelde hij bijna uit de auto. Hij schudde iedereen van het team de hand, mij ook. Daarmee onderstreepte hij het wederzijdse respect tussen renners en het ondersteunende team. En mijn dag was weer goed, ondanks dat ik de finish had gemist. Gelukkig was het team er om bij de herhaling van de beelden in het hotel na het avondeten iedere seconde na te vertellen. Teammanager Dave Brailsford heeft ons daarna uitgebreid verteld over de uitdagingen die ons nu te wachten staan.

We zijn namelijk aanbeland bij de Alpen. Ze verschenen al enkele dagen zowel letterlijk als figuurlijk aan de horizon. Zaterdag werd er voor het eerst gereden in het middelgebergte. (Dat wat mij betreft gerust hooggebergte mag genoemd worden!)  Hoog in de Alpen en de Pyreneeën zal Bradley de komende weken hard moeten vechten om de gele trui te behouden. Ik kan u verzekeren dat er van tijd tot tijd wel bedachtzame blikken vanuit het team op de renners worden geworpen. Wat staat ons nog te wachten? Onze enige troost is dat Bradley en het team momenteel waarschijnlijk de enige renners ter wereld zijn die het juist geweldig vinden om die uitdaging aan te gaan.  Vandaag staat er een tijdrit op het programma. De speciale fietsen zijn al klaargezet. Ik zal er natuurlijk voor zorgen dat ik Bradleys rit niet mis. En hij zal zijn uiterste best doen om uit te lopen op zijn rivaal Cadel Evans (met zijn nieuwe gele tijdritpak aan, uiteraard). Daarna volgt een rustdag - een mooie gelegenheid voor mij om uitgebreid te bellen met mijn gezin en om nog eens goed na te gaan of de auto's helemaal klaar zijn voor grotere hoogten.

Volg Martin op Twitter: @Teamsky_jaguar
Naar de homepage: http://www.jaguar.com/be/nl/xf_sportbrake/